Akşamüstü evin sessizliğinde abisi kanepede uzanmış telefonuna bakarken, kız kardeşi aynanın karşısında kendini inceliyordu. Son günlerde kilo aldığını düşünüyor, her fırsatta bunu dile getiriyordu. Abisi onu teselli etmeye çalışsa da o, bakışlarını kaçırmadan abisinin yanına geldi ve eşofmanının lastiğini çekip kalçalarını gösterdi. "Bak, sence bu fazla mı?" diye sordu, sesi hem endişeli hem de davetkârdı. Abisi bir an nefesini tuttu; o da aslında ne istediğini biliyordu.
Kız kardeşi yaklaşırken abisinin elini tuttu ve onu kalçasına götürdü. "Bana iyi olduğumu söyle," diye fısıldadı. Abisi parmaklarını tenine gezdirdi, karşı koymak istemedi. Ortam gerildikçe gerilim arttı; her ikisi de birbirlerinin ne kadar istekli olduğunu hissediyordu. Kız kardeşi eğilip onun dizlerine oturdu, gözlerini abisinin gözlerinden ayırmıyordu.
Sonunda abisi dayanamadı, onu belinden kavrayıp kendine çekti. Kız kardeşi gülümseyerek pantolonunun fermuarını indirdi. "Sadece bana iyi hissettir," dedi. O gece, kilo kaygıları bir kenara itildi ve ikisi de arzunun gerçek olduğu o anın tadını çıkardı.