Evde tek başlarına oldukları öğleden sonra, üvey kardeşi odasından çıkıp koridorda ona doğru yürüdü. Üzerinde sevgilisiyle buluşmaya gideceği elbise vardı, saçları yeni yapılmıştı. Abisi kanepede oturmuş, onun hazırlanışını izliyordu.
Kız kapıya yöneldiğinde abisi yerinden kalkıp kapıyı kilitledi. "Biraz daha kal," dedi alçak sesle. Kız itiraz edecek gibi oldu ama abisinin bakışındaki kararlılık onu durdurdu. Yaklaştı, elini beline koydu; kız nefesini tuttu, sonra kendini bıraktı.
On dört dakika boyunca kapının yanında, askılıktaki montların arasında birbirlerine sarıldılar. Kız sonunda üstünü düzeltip kapıyı açtı, ama sevgilisine gitmek için artık acele etmiyordu. Abisi kapıyı arkasından kapattı, dudağında yarım bir gülümseme vardı.