Aile terapisi seansından sonra evde germe hareketleri yapıyorlardı. Kız kardeşi halının üzerine matı sermiş, esnek bacaklarını omuz hizasına kadar açmıştı. Abisi yanına oturdu, ona doğru uzanmasında yardım etmeyi teklif etti.
Önce sırtını, sonra kalçasını ellerken hareketin sınırlarını zorladı. Kız nefes nefese kaldı, ama geri çekilmedi. Abisi onu belinden kavrayıp kendine çekti; aradaki mesafe bir anda kapandı. Terapistin sözleri akıllarından silinmişti.
On iki dakika boyunca matın üzerinde birbirlerine dolandılar. Kız bacaklarını tamamen açtı, abisi üzerine kapandı. Sonunda ikisi de ter içinde halının üzerine uzandı. Kimse konuşmadı; sadece derin nefes sesleri ve uzakta çalan bir radyo vardı.