Koltuğun kenarına yerleşmiş, ekrandaki oyuna dalmıştı; kulaklığından gelen ses, kız kardeşinin arkadaşı içeri girdiğinde bile onu tam olarak kendine getiremedi. Kız kısa bir süre yanında durdu, oyuna baktı, sonra elini omzuna koyup usulca gülümsedi. Konsantrasyonu dağıldı; oyunu bıraktı.
Kanepeye iyice yaklaştılar, konuşma kısa sürede yerini dokunuşlara bıraktı. Kızın bakışları davetkârdı, elleri ise çekingen değildi. Kısa bir süre sonra üzerindeki kıyafetler teker teker yere döküldü ve oyun kolu bir kenara itildi. İkisi de başka bir ekrana ihtiyaç duymuyordu.
On üç dakika boyunca nefesler kesildi, hareketler hızlandı ve sonunda ikisi de rahatlayarak yan yana uzandı. Ekrandaki oyun hâlâ açık kalmıştı ama onların tek bitirdiği şey, o akşamın gerilimiydi.