Spor salonunun nemli havasında ağırlık sesleri yankılanırken, komşusu onu koridorun sonundaki tuvalete doğru çekti. Kapı kapanır kapanmaz kadın ellerini beline doladı, terli tişörtünü yukarı sıyırdı. Adam duvara yaslandı; kadın üzerine çöktü, dudakları boynunda gezinirken fısıldadı: "Burada bekleyemem." Musluktan damlayan suyun sesi, ikisinin hızlı nefesleriyle karıştı.
Kadın dizlerinin üzerine çöktü, ama uzun sürmedi; adam onu kaldırıp lavabonun kenarına oturttu. Aynada birbirlerinin yansımalarını görüyorlardı; kadının bakışları kendi gözlerine kilitlenmişti. Elleri kalçalarında gezindi, kumaş aşağı kaydı ve tenleri ilk kez bu kadar yakın buluştu. Duvarın soğukluğu sırtına işlerken adam ritmi yavaşça artırdı.
Tuvaletin dışından gelen ayak sesleri umurlarında değildi. Kadın bacaklarını beline doladı, adam onu duvara daha da bastırdı ve ikisi de aynı anda sona yaklaştı. Boşaldıklarında nefes nefese ayrıldılar; kadın gülümseyerek tişörtünü düzeltti. Kapıyı açtığında koridor hâlâ boştu, ama aynanın buharı her şeyi anlatıyordu.