Otel odasında sabahın erken saatleriydi; perdeler kapalıydı ama yan odadan gelen inlemeler duvarları delip geçiyordu. Uyandığında önce rüya sandı, sonra yatağın kenarındaki boş şişeleri ve dağınık çarşafları gördü. Sesin sahibi arkadaşıydı ve yanında biri daha vardı.
Kapı aralığından baktığında arkadaşının dizlerinin üzerinde durduğunu, arkasındaki adamın onu belinden kavradığını gördü. Her itişte yatak başlığı duvara çarpıyor, inlemeler daha da yükseliyordu. Uyanan gözlerini kırpıştırarak bir süre kıpırdamadan izledi; arkadaşı ona dönüp göz kırptığında artık saklanmasına gerek kalmamıştı.
Adam son hamlesini yapıp arkadaşının sırtına yaslandığında oda nefes nefese kaldı. Arkadaşı doğrulup saçını topladı, 'Günaydın,' dedi sırıtarak. Perdeleri açtığında güneş içeri doldu ve gece boyu sürenlerin izleri çarşaflarda kaldı.