Ebeveynlerin gittiği o akşam, ev sessizliğe gömülmüştü. Üvey kardeşler, salonda ayrı koltuklarda oturuyordu. Televizyonun sesi kısıktı. Kız, bacağını salladı, eteği hafifçe yukarı kaydı. Oğlan, göz ucuyla bakıp başını çevirdi. Ama sessizlik, konuşmaktan daha yüksekti.
Kız kalktı, mutfağa gitti. Oğlan peşinden gitti. Buzdolabının ışığında yüz yüze geldiler. Kız, elindeki bardağı tezgaha bıraktı. Oğlan, saçını geriye itti. Aralarındaki mesafe, bir adıma indi. Kız, dudaklarını ıslattı. Oğlan, elini beline koydu. Mutfakta sadece buzdolabının uğultusu vardı.
Oğlan onu tezgaha çevirdi, eteği beline kadar sıyırdı. Kız, dirseklerini mermere dayadı. İlk temas, ikisini de titretti. Ebeveynler yoktu, ev boştu ve iki üvey kardeş, yıllardır sakladıkları gerilimi o gece sonuna kadar yaşadı. Buzdolabı ışığı, terleyen tenlerini aydınlattı.