Müzik kutusunun ritmi odanın dört bir yanına yayılırken o, aynanın karşısında üstünü değiştiriyordu. Kapı aniden açıldı; üvey abisi eşikte duruyordu, gözleri faltaşı gibi açılmıştı. İlk anda boğazından kısa bir çığlık kaçtı, elleriyle önünü kapattı.
"Ne işin var burada? Çık dışarı!" diye çıkıştı ama abisi kımıldamadı. Bakışlarındaki şaşkınlık yerini başka bir şeye bırakıyordu; dudağını ısırdı, gözlerini kaçırmadı. Odaya süzülen gergin sessizlik, çığlığın yerini alan bir merakla doldu.
Kız bir adım geri çekildi, sonra başını hafifçe yana eğdi. "Peki... madem girdin, kapıyı kapat bari," dedi. Abisi geri dönüp kapıyı ittirdi; kilit sesi çıktığında ikisi de aynı anda gülümsedi. O gece oda, ilk kez paylaşılan bir sırla ısındı.