Üvey abisi kapıyı araladığında odada sadece masa lambası yanıyordu. Kız yatağın kenarına oturmuş, dizlerini kendine çekmişti. "Sadece sürtüneceğiz, başka bir şey yok," dedi kesin bir sesle. Abisi başını salladı, yanına oturdu.
İlk başta mesafeliydiler; ama kalçaları yavaşça birbirine değdiğinde ikisi de gerginliği hissetti. Kızın elleri abisinin omzuna kaydı, nefesi ensesine değdi. Yasak çizgi her saniye biraz daha inceldi, aralarındaki kumaş engeli sinir bozucuydu.
Dayanamadı; kendini geri çekip elini tuttu ve fısıldadı: "Tamam, sadece bu." Ama kalçaları ritmi bırakmadı, ikisi de kontrolü kaybetti. Zirveye yaklaştıklarında kız başını abisinin boynuna gömdü, tırnakları sırtına battı. Sonra hemen doğruldu, saçını topladı ve "Bir daha olmayacak," dedi; sesi kendinden çok abisini ikna etmeye çalışıyordu.