Tatil için Londra'dan gelen üvey annesi, Amerikalı oğlunun evine yerleşeli bir hafta olmuştu; aksanı, soğukkanlılığı ve bakışları evin havasını değiştirmişti. O akşam mutfakta şarap açarken yanına oturdu, elini dizine koydu ve 'burada kuralları ben koyarım' dedi. Oğlan gülümsedi, ama içten içe gerildi.
Kadın konuşurken elini omzuna attı, parmakları ensesinde dolaştı; mesafe çoktan kalkmıştı. 'Sınırlarını merak ediyorum' dedi ve onu kendine çekti. On beş dakika boyunca ne konuştular ne de sustular; mutfak tezgâhı onların sahnesi oldu.
Sonunda kadın geri çekildi, dudaklarını sildi ve saçını düzeltti: 'Sanırım artık bu evde iki dil konuşuluyor.' Oğlan ne diyeceğini bilmiyordu; ama o gece öğrendiği tek şey, sınır diye bir şeyin kalmadığıydı.