Evdeki sessizlik babasının gidişinden sonra iyice ağırlaşmıştı. Üvey annesi mutfakta duruyor, elindeki bardağı ovarken dalıp gidiyordu. Adam kapıda belirdiğinde kadın başını kaldırmadı, sadece omuzları hafifçe gerildi. "Artık o yok," dedi adam, "ben varım."
Kadın elindeki bardağı bıraktı, tezgâha yaslandı. Adam yaklaştı, ellerini beline koydu. Kadın arkasını dönüp gözlerine baktı; bir şey sormadı, sadece dudaklarını araladı. Mutfakta başlayan gerilim, koridora taşındı. Onu belinden kavrayıp duvara yasladı, öpmeye başladı.
Kadın bacaklarını beline doladı, adam onu kaldırıp odasına taşıdı. Yatağa bıraktığında ikisi de nefes nefeseydi. Adam üstündeki gömleği çıkardı, kadın da ona yardım etti. O gece, babasının artık yapamadığını yaparak, onu hak ettiği gibi sertçe ve doyurucu bir şekilde sevdi.